BM’er Frances Ruijter exposeert collages

De nieuwjaarsexpositie wordt ingericht door de schilder van Boulevard Magenta Frances Ruijter

 

 

 

Praktische info over de opening

Enige vragen aan Frances over deze aankomende expositie.
1. Hoe kwam het dat je op LLS komt exposeren?
Half december mailde Marjan Smit mij of ik wilde exposeren in het eerste kwartaal van 2018.
Ik had toen nog niet door dat het ging over LLS.
Dat bleek pas later.
Toen ik dat door had, was ik tegelijkertijd verbaasd en enthousiast.
Waarbij het enthousiasme overheerst.
Het is fantastisch om het nieuwe jaar zo te beginnen om zoveel werk ineens te kunnen exposeren.
Wat ik te danken heb aan Marjan, die deze mogelijkheid werkelijkheid heeft gemaakt.
2. Wat vind je van de entourage?
De entourage vind ik ideaal voor mijn werk.
Je kunt op een stoel gaan zitten, op een bank ploffen, er langs lopen en elke keer weer zul je andere aspecten ontdekken.
Dat is 1 van de dingen die ik hoop te bereiken voor de kijker: dat ie nooit uitgekeken raakt.

3. Hangen je collages naar alle tevredenheid?
Ik ben er nog mee bezig. Een deel van mijn werk moet nog komen en opgehangen worden.
Ik heb er alle vertrouwen in dat elk werk apart en alle werken samen maximaal tot hun recht komen.
Juist omdat de locatie met al die verschillende wanden en doorkijkjes die mogelijkheid biedt.

 

4. Je bent ook uitgenodigd om elders te exposeren, kun je daar iets over vertellen?
Dit jaar heb ik inderdaad nog een aantal uitnodigingen gekregen om te exposeren.
Een daarvan is in april in Italie.
Ook daar een grote ruimte die ik samen met mijn partner, pottenbakker/keramist Jeroen Hoekman, mag inrichten.
Hij maakt potten met kristalglazuur.
In mei ben ik gevraagd om met m’n surfboards naar Zuid-Limburg te komen.
 Vaas van pottenbakker/keramist Jeroen Hoekman

 

Voor iedereen die op de hoogte wil worden gehouden over het werk van Frances of meer wil weten, verwijzen we naar www.spright-art.nl

 

 

Op haar website staat het navolgende gesprek met haar.

Achter de schermen

,,Mensen vragen me vaak hoe zo’n doek tot stand komt. Het meest eerlijke antwoord dat ik kon geven was: het ontstaat. Ik kan wel achteraf in grove lijnen schetsen wat ik heb gedaan. Zoals ik ook weet dat elk doek een aantal fasen kent.

 

The Devil, 2014

Voordat ik aan een doek begin, zijn er weken, soms jaren aan voorafgegaan, waar het idee aan het rijpen is. Soms begint het met een droom, een doek van jaren geleden, een schets. Soms door een toevalligheid. Zoals ,The Devil’, de kaart die ik trok bij een tarotsessie en waarna ik me erin ging verdiepen en schilderen, schetsen. Meerdere versies. Het leek een logische reactie na de iconen die ik enige tijd maakte. De aanleiding voor het tekenen van de Madonna was een serie dromen die meer dan 10 jaar geleden mij bij het ontwaken bij stonden.

Zoals je de slang onder je bed liever niet ziet, maar wel moet aankijken, erover moet praten, om te zorgen dat het niet een terugkomende nachtmerrie is.

Madonna, 2015

 

Het zou vele jaren duren voordat het magische beeld van de Madonna en de duivel tot een geïntegreerd beeld leidde. Behalve Devil ontstond er een tweetal doeken over het vrouwelijke archetype waarvan de ,Madonna’ er één is. Bij laatste doeken is het de verf die steeds transparanter wordt opgebracht waardoor de vorige laag zichtbaar blijft en mee resoneert met de volgende laag, die ook in de geschiedenis rondom het vrouwbeeld jonger is dan de eerste.

Terwijl de duivelse gedaante eerder een allegorie is van alles waar we dagelijks door verleid worden, het geld, de macht, eros, de nacht. De enorme vuurvogel die een centrale plaats inneemt op het doek is de vertegenwoordiger van het vuur van het instinct, het dierlijke, het deel in ons dat ons laat verleiden dingen te doen die goed voelen, maar niet perse goed zijn. De vorm is belangrijker dan de vogel zelf. Het staat voor mij ook symbool voor de dood van Pim Fortuin en Theo van Gogh. Mannen die door sommigen als duivels werden gezien maar wel, tegen de stroom in, hun nek uitstaken.

Dat zijn de gedachten die me bezighouden als ik bezig ben en me in een bepaalde stemming brengen om met bepaalde kleuren of materialen te werken. Dan ontstaat de sfeer die een bepaald onderwerp, een bepaald beeld oproept. Waardoor ik soms inkt gebruik en een andere keer acrylverf. In de Devil werk ik met pure pigmenten, olieverf, papier en pastel.

Ook blijkt vaak achteraf dat ik bepaalde stukjes al had uitgescheurd omdat ik zeker wist dat ik ze ooit zou kunnen gebruiken. De hel breekt letterlijk los als ik een ‘stukje’ kwijt ben. Is het gevallen, is het weg? Het kan eruit zien alsof ik de stukjes die ik scheur en plak aselect bij elkaar heb gebracht. Maar niets is minder waar. Meestal is dat het enige stukje dat precies daar moest liggen.

Wanneer is een doek af, wordt mij vaak gevraagd. Als je zoals ik met concept, zonder concept, intuïtief en ad hoc te werk gaat, is het grootste gevaar dat ik te lang doorga. De uitspraak van Picasso, een destructieve daad is een creatieve daad, is voor mij een belangrijke drijfveer en kan soms een vijand zijn. Ik zou aan een paar doeken een heel leven kunnen werken. Omdat ik telkens weer een nieuwe mogelijkheid zie. Ik weet dat ik in staat ben om een doek dat af is en voor de kijker een avontuur is, opnieuw te verbouwen en tot een compleet nieuw doek te maken, maar ik weet uit ervaring dat dit niet perse meer waarde heeft.”

  

We helpen onze schilders met het naar buiten treden met hun werk!

Wil je ook coaching op je professionele ontwikkeling?

Neem contact op met Marjan Smit 06-46280411

Bekijk hier waar onze BM’er Menno Modderman exposeert! Bezoek deze twee exposities!