Interview met Joop Jansen

,,Kunst vormt een belangrijk onderdeel van onze samenleving. Kunst kan ons stimuleren anders te kijken en anders te denken, om zo nieuwe betekenissen te ontdekken. Kunst verruimt ons denken over alledaagse dingen en prikkelt onze creativiteit en verbeeldingskracht.’’  Joop Jansen.

  

Joop Jansen geboren (1947) en getogen in Rotterdam, woont al zo’n 27 jaar in Dieren.
Jarenlang was hij milieuambtenaar in de gemeente Rheden en is nu 9 jaar met pensioen.
Twee keer in de week gaat hij naar de sportschool en hij loopt een keer per week 30 minuten hard.

Op jeugdige leeftijd maakte hij al kennis met de schilderkunst. Zijn vader schilderde ook, midden in de kamer, er was weinig ruimte thuis. Joop kan nog de lucht van lijnolie ruiken. Tijdens het schilderen denkt Joop vaak aan zijn vader.
Zijn zussen zijn ook kunstzinnig aangelegd.
Op 26-jarige leeftijd besloot hij de stoute schoenen aan te trekken en hij gaf zich op voor de Kunstacademie in Rotterdam.

Hij wilde wat anders. Zijn beroep, chemisch analist, kende hij wel ondertussen.
Maar tot zijn grote spijt werd hij afgewezen. Daarna was het – voorlopig – afgelopen met zijn kunstzinnige aspiraties.

Tot zo’n 20 jaar geleden hij van zijn zussen een doosje kleurpotloden kreeg en hij het tekenen weer oppakte. Hij nam in 2002 les bij Creso (de Creatieve Solder) in Velp. Potlood, pastel en olieverf. Stillevens en portretten worden zijn specialiteit. Hij is 14 jaar bij Creso cursist geweest. Hij volgde ook nog 6 maanden schilderles bij Marian Merk te Hummelo. Zij heeft nog les gehad van Cornelis le Mair.

Een paar jaar geleden ontmoette hij Marjan Smit tijdens een expositie van haar in Laag-Soeren. Hij was onder de indruk van haar werk en besloot les bij haar te nemen. Dat doet hij nog steeds.

Hoe breng je je werk aan de man?

Ik heb veel geëxposeerd en via mijn website wel eens wat verkocht (www.joopskunst.eu). Voornamelijk klein werk.
>klik voor een vergroting, de maat van dit werk is 100 x 80 cm.

Vertel eens iets over dit schilderij, de afbeelding van je vrouw?
Toen ik met het idee rondliep mijn vrouw vast te leggen, kreeg ik van Marjan het advies vooral veel foto’s te maken. Ze legde uit hoe ik als schilder moest blijven waarnemen. Dat deed ik en tot mijn geluk zaten er wat foto’s bij waarop zij ongekunsteld stond. Met boek en poes Manus.
Ada is een fervent lezer en gek op onze poes. Ik ook trouwens.
Mijn vrouw is kritisch, ze schildert zelf ook, met het resultaat is ze zeer tevreden.
Ik heb er wel maanden over gedaan. Het paneel is net als mijn andere portretten van groot formaat: 80 x 100 cm. Ik schilder slechts 3 uur per week. Twee uur bij Marjan en 1 uur thuis. Te weinig om echt vorderingen te maken.
Er zijn zoveel andere dingen waar ik belangstelling voor heb, bijvoorbeeld filosofie en spiritualiteit. Daarbij komt ook nog dat ik in alles erg precies ben en dat kost tijd.
Voor mij is een schilderij nooit klaar. Ik zie altijd wel onderdelen die beter kunnen…

Wat zijn je schilderambities?
Ik wil nog steeds beter worden en ik moet zeggen dat Marjan mij daar erg in stimuleert.
>klik op de foto voor een vergroting, de maat van dit werk is 100 x 80 cm.

Zijn er schilders die je bewondert?
Niet specifiek. Als ik naar een museum ga, niet al te vaak, dan blijf ik niet langer dan twee uur. Dan zit ik vol.
Ik zoek eigenlijk altijd de portrettenafdeling op. Schilderijen met zachte kleuren hebben mijn voorkeur.
Favoriete musea zijn Boymans, hoe kan het ook anders als Rotterdamse jongen, More en Coda.

Boulevard Magenta organiseert iIn 2018 een expositie met de nieuwste portretten van Joop.